Nidzica.com.pl - Internetowy Serwis Gospodarczy

NIDZICA , do 1945 Niedenburg

miasto powiatowe w woj. warmińsko-mazurskim, na Garbie Lubawskim, nad rz. Nidą (górny bieg Wkry); zał. 1381 przy zamku krzyżackim, 1410 zdobytym przez Wł. Jagiełłę; 1444 czł. antykrzyżackiego Związku Pruskiego; 1466 na mocy pokoju toruńskiego zwrócona Krzyżakom, po 1525 dzieliła losy Prus Książęcych; od 1945 w granicach Polski; zniszczona podczas najazdów szwedzkich i przez pożary (1664, 1804) oraz w pocz. I woj. świat. (czterokrotnie przechodziła z rąk do rąk); 14,9 tys. mieszk. (2002); zakłady wełny mineralnej, produkcja sprzętu medycznego, przem. spoż., drzewny; węzeł kolejowy; gotycki zamek z XIV–XV w., pozostałości murów miejskich z basztami, kościół Św. Wojciecha z XIV w. (przebudowany w XVIII w.), neogotycki kościół ewangelicki z 1858, neoklasycystyczny ratusz z 1842, domy z XIX w

Nazwa miasta

Nazwa utworzona jest od słowiańskiego rdzenia nid/neid występującego w nazwach rzek nizinnych. Pierwsze źródła historyczne podają niemiecką nazwę: Nydenburg, później Neidenburg ("gród nad rzeką Nidą"), które z kolei spolszczano na Nibork, Nidbork, Niedzbórz.

Początki Nidzicy

Pierwszy obiekt obronny założyli tu Krzyżacy prawdopodobnie już w l. 1266-1268. 7 grudnia 1381 r. osada otrzymała prawa miejskie z rąk wielkiego mistrza zakonu Winricha von Kniprode, a także swój herb. Jako miejscowość położona nieopodal granicy z Mazowszem posiadała dwa niezależne, ale powiązane ze sobą systemy obronne. Zamek z przedzamczem i fortyfikacje miejskie, których głównym elementem był mur obwodowy z basztami na rogach oraz mur od strony wschodniej dobudowany kilka lat później. Od strony zachodniej miasto otaczała Nida, z trzech pozostałych stron wykopana fosa zasilana wodami rzeki. W obrębie murów miejskich stały dwa duże obiekty pełniące funkcję obronną: Kościół św. Wojciecha i Klasztorek. Układ miejski wyróżniał się dużą regularnością, tworzył wyraźny prostokąt.

Rozmiar 175x52; Objętość 1,83 KB

Rozmiar 209x62; Objętość 2,89 KB